Daadwerkelijke verandering van patronen. Hoe?

Voortdurend wordt je uitgedaagd om te veranderen: in je communicatievaardigheden, in gedrag, op je werk met collega’s, thuis met je geliefde(n). Omdat je je valkuilen tegen komt, merkt dat je moeilijke gesprekken vermijdt, of onvoldoende leiderschap toont.

Je wilt je bijvoorbeeld meer laten horen in het managementoverleg, want je hebt beslist visie. Of je neemt je voor vaker ‘nee’ te zeggen, als je weer het zoveelste klusje met een deadline toegeschoven krijgt. Maar achteraf ben je niet tevreden. Je hebt je matig of onvoldoende laten horen, op dat belangrijke moment. Of toch te makkelijk ‘ja’ gezegd. Je bent gefrustreerd en geeft vervolgens jezelf op je kop. Wat maakt het zo moeilijk om te veranderen?

Emoties

Weten wat je wilt veranderen is blijkbaar niet voldoende om daadwerkelijk te doen! Dat heeft alles te maken met onze emoties en gevoelens. Die zijn de sleutel tot ons vertrouwde en ingesleten gedrag. Maar ze zijn ook een sleutel tot verandering!
Helaas krijgen ze vaak te weinig aandacht in zelfhulpboeken en trainingen.

Neem het voorbeeld van de wens om meer visie tonen in het managementoverleg. Als je gewend bent stil te zijn en af te wachten, kunnen bij het vóórnemen tot meer zichtbaarheid in het overleg, sterke angstgevoelens opkomen. Want het voelt niet vertrouwd, onveilig zelfs. Dus doe je het niet en houdt je weer je mond. Of je doet het halfslachtig en bibberig, waardoor het niet het juiste effect geeft.

Patronen in gevoel, denken en gedrag

Als kind waren er in de gezinssamenstelling bij bovenstaand voorbeeld vermoedelijk redenen om zich ‘gedeisd’ te houden. Misschien trok een  broer of zus veel negatieve aandacht van de ouders (veel voorkomend bij cliënten in mijn praktijk!) en probeerde het kind vooral lief te zijn en niet op te vallen, ‘want ze hebben al genoeg aan hun hoofd’. Die gedachte en dat ‘overlevingsgedrag’ ging bij hem/ haar horen. Zich laten horen was gelijk aan iets negatiefs, op onbewust niveau. Want het nieuwe gewenste gedrag, zich laten horen met visie, kan (belemmerende) gedachten oproepen als: ‘dan zien mn teamgenoten me als een lastpak of wijsneus’.

Daadwerkelijk veranderen

Door op een concrete en feitelijke manier een verband te leggen met de kindsituatie, de toenmalige omstandigheden (zonder enorme diepgraverij, dat is niet nodig), de gedachten die toen ontstonden, in relatie tot het (belemmerende) gedrag, krijgt iemand contact met de toenmalige gevoelens. De realisatie komt dat die gevoelens en gedachten nog steeds opspelen. Maar dat ze niet langer hoeven te horen bij de volwassen werknemer met visie. De volwassen ‘ik’ kan meer regie gaan nemen over het ‘angstige kind’ en gaan oefenen met zich laten horen.

Van buikpijn naar vertrouwen
In het begin, als mensen gaan experimenteren met hun nieuwe gedrag, stimuleer ik ze situaties en omgevingen op te zoeken, waarin ze zich veilig voelen. Bij een goede vriendin, een geliefde, een vriendengroep.
Actieve reflectie op de oefensituatie helpt om het nieuwe gedrag en de reacties van anderen daarop, te gaan vertrouwen en uit te breiden.

Ik zeg mijn cliënten altijd dat de eerste tijd het ongemak, de onzekerheid, de buikpijn, er bij hoort. Omdat het nieuwe onbekend is. Het lijf en hoofd zegt: ‘ho, stop, niet veilig’.
Langzaamaan ontdekt men dat het ongemak verdwijnt en dat het veilig voelt. Met als eindresultaat: duidelijke en overtuigende aanwezigheid in het overleg. Gepaard gaand met gevoelens van trots en zelfvertrouwen.

Verbeteren van jouw van communicatiestijl of gedrag

Wil jij effectiever communiceren en handelen? Je belemmerende gedachten aanpakken?
Kijk dan eens bij Persoonlijke Coaching.
Of heb je specifiek interesse in de ZelfKennisMethode, als gestruktureerde methode bij verandering?

Wil je alleen reageren op dit blog? Hieronder ben je van harte welkom. Je persoonlijke gegevens zijn niet zichtbaar voor anderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *