Mijn tuin als spiegel en inspiratiebron

Ik laafde mij de afgelopen maanden aan het uitbundige leven in mijn recent verworven tuin in een tuinenpark: aan de groeiende en wuivende bloemen, hun kleuren, mijn uitdijende groentetuin, de zoemende insecten, maar ook aan de dartelende vlinders, de snaterende eendjes achter in de sloot en de vrolijk hippende en zingende vogels in de struiken.

Leven en werken in een tuin is zo leerzaam, want de natuur spiegelt, voortdurend.Het helpt mij bijvoorbeeld om verwachtingen los te laten. Zo had ik recentelijk al mijn hoop gericht op die ene zonnebloem die niet door de slakken was opgegeten. Hij schoot de lucht in. Boem, in één nacht werd ie alsnog opgegeten en werd ik verrast door een lange kale stengel, als dramatische herinnering aan een belofte. De teleurstelling en ‘shock’  is er dan even. Maar in de context van het grotere geheel, te midden van wat het allemaal wél gehaald heeft, lost die teleurstelling snel op. Een lesje in loslaten dus.

Ik had ook onverwachtse meevallers, zoals met de cosmea die ik zorgvuldig had gezaaid en uitgezet. De knoppen waren wederom voor de slakken te lekker en verdwenen stuk voor stuk. cosmea (480x640)Ik verwachtte er niets meer van, maar liet ze toch staan. Ineens zaten er weer nieuwe knoppen in  en nu staan ze wonderschoon te bloeien en zwaaien in de wind.
Hoe krachtig en flexibel is de natuur! Dat te zien helpt mij door te gaan waar het soms lastig is in mijn leven en te vertrouwen op mijn eigen kracht en flexibiliteit.

Als ik wat onrustig ben, vaak als ik uit de stad kom, kan ik van het een naar het ander rennen in de tuin. Maar dat duurt nooit lang, want de tuin dwingt tot vertragen. Ik word rustig door onkruid te verwijderen, water te geven aan de moestuinplanten, of door een stukje grond om te spitten. Of door in mijn hangmat te luisteren naar het ruisen en zoemen, te ruiken en te kijken naar waar ik door omringd ben. Vanzelf kom ik in het hier en nu. Focus en helderheid is het gevolg, dan weet ik ineens heel goed  wat ik te doen heb, in de tuin, of met andere zaken in mijn leven of werk. Het heldere inzicht ontvouwt zich organisch, als een open gaande bloem in de ochtendzon.

Natuurlijk heb ik soms ook een ‘off day’ in de tuin. Als ik me dat bewust word, laat ik los waar ik mee bezig was en ga iets heel anders doen of helemaal niets. Het grappige is dat ik daarna, vaak de volgende dag, vanzelf weer zin krijg verder te gaan.

Hoe helpt de natuur jou? Hoe wordt jij gespiegeld en wat geeft jou inspiratie? Of voel je dat je te weinig in de natuur bent, door een druk (stedelijk) leven  en zoek je naar een mogelijkheid om dat meer te integreren in je leven? Leuk en interessant als je je ervaringen hieronder wilt delen.

 

Reacties

  1. Anja zegt

    Zomer is buiten zijn. Liefst zo lang mogelijk.
    Slapen in de tuin. Dieper rusten door de heerlijke schone lucht die we inademen.
    Wakker worden van het gefluit van de vogels, en soms door het gekrijs van de Ara’s van de buurman….
    Kijken naar het water van de vijver.
    Daar is altijd iets te zien.
    De heerlijke rust en stilte. Die soms verbroken wordt door het gemekker van de geiten van dezelfde buurman. Zo rond een uur of zes s’avonds willen ze graag gevoerd worden, en als dat niet komt dan mekkeren ze lang.
    En toch zitten we s’avonds buiten.
    Genietend van ons plekje. Zelf gecreëerd. Wat ooit een leeg veld was, is nu een volwassen tuin met een Japans tintje.
    Als het waait ruist de bamboe….
    Het rood van de prachtige Acers,en het licht van onze stenen lantaarns laat ons verstillen.
    Het grind. Wat in Japan staat voor water is voor onze poes de grootst mogelijke kattenbak. Vandaar dat ie aan een lijntje zit.
    En als het te warm is. Kruipt ie onder een klein acertje. Dat uitwaaiert over het slootje naar de vijver toe…..
    Het is voor ons het beste plekje op aarde..

    • Emmie Leenen zegt

      dag Anja, dank je wel voor je mooie reactie en wat leuk dat je jouw ervaring wilt delen. Je geeft een waar inkijkje in jullie fijne plek en hoe het voor je werkt als rustpunt. Ik hoor ook in je beschrijving,het werk dat je er aan gehad hebt om het te maken zoals het nu is. Ik overweeg ook een klein vijvertje te maken.

      En ik ben nieuwsgierig hoe je mijn blog gevonden hebt. Via facebook, of mijn site, of anderszins?

      Geniet nog heerlijk van je mooie plek, met de herfst op komst zal ’t vast ook prachtig worden.

      hartelijke groeten, Emmie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *