Focus

Sinds een poosje ben ik weer alleenstaand. In het begin vond ik het heerlijk om aan elke impuls toe te kunnen geven, springend van de ene activiteit, gedachte en ingeving in huis naar de andere, niet gehinderd door commentaar of bezwaren van geliefde. Een nieuw leven met nieuwe behoeften en veel vrijheid. Inmiddels ken ik van die vrijheid ook de schaduwkant: te impulsief soms zijn en van alles een beetje tegelijkertijd doen. Onrust en gebrek aan bevrediging als gevolg. Te vaak dacht en denk ik na afloop: wat wilde ik nu doen, wat was het doel? Waarom ben ik zo onrustig? Weer een middag of avond voorbij. Oftewel, ik miste focus!

Ik moest concluderen dat ik ook, deels door het hebben van een smartphone, bepaald word door de moderne tijd. Door er met anderen om me heen over te praten en over te lezen – de professionals en journalistiek schrijven niet-aflatend over de consequenties van het digitale tijdperk voor ons ‘zijn’ en onze identiteit – merk ik dat ik met velen ben. Herkenbaar?

Focus – oftewel ‘gerichte aandacht’ – is voor velen een spaarzaam goed geworden. Terwijl het juist essentieel is om helder en gedetailleerd te voelen en waar te nemen. Het maakt onze relatie met onszelf en anderen rijker.

Hoe kan ik meer focus ontwikkelen in mijn leven?

Allereerst probeer ik blij te zijn met het moment dat ik me bewust ben dat ik onrustig ben of teveel tegelijk doe. Probeer mezelf er niet om te veroordelen. Zelfkritiek legt lam. Dit bewustzijnsproces is een proces van trial en error. Ieder moment van opmerkzaamheid hierover is meegenomen en maakt dat ik kan kiezen of ik iets aan de situatie wil veranderen of niet.

Wat mij helpt is om regelmatig bewust één ding of activiteit met aandacht te doen. Dat oefen ik met de dagelijkse activiteiten, zoals sporten of koken. Hoe moeilijk is het in juist die activiteiten. Juist daar dringen de verleidingen, prikkels van buiten en gedachten, zich op.

Sporten:
In de sportschool, als ik op de crosstrainer sta, of in de sauna lig, probeer ik mijn aandacht te houden bij wat ik doe, mijn ademhaling te volgen en te voelen wat in mijn lijf gebeurt. Vaak doe ik mijn ogen dicht daarbij, of richt mijn blik op één punt. Welke spieren voel ik, wat trekt de meeste aandacht in mijn lijf? Waar zit mijn ademhaling? Wat verandert er naarmate ik het langer doe? Natuurlijk vliegen mijn gedachten regelmatig de sportschool uit. Maar als ik me bewust ben dat ik ‘uit mijn lijf’ ben, in mijn hoofd, kan ik weer mijn aandacht op en in mijn lijf richten. Die beweging, van ‘uit’ naar ‘in’, daar gaat het om. Alleen dat. Ik en mijn lijf.

Hoe vaker ik dit doe, hoe makkelijker het gaat en meer ik er naar verlang. Het wordt rustiger en kalmer in mij, vaak na een volle dag. Het verrassende is dat juist dan ineens de helderste gedachten en ingevingen ontstaan. Door de combinatie van focus en beweging.

Koken:
Als ik me niet bewust voorneem me alleen met koken bezig te houden, zijn er regelmatig verleidingen waardoor ik weg loop uit de keuken, dingen opzoek, opschrijf, berichten verstuur met telefoon. Dat geeft onrust en maakt dat het goed mis kan gaan in de pan. Of het zorgt ervoor dat het eten net niet smaakvol genoeg is.

Als het me lukt en de telefoon op ‘stil’ zet (dat helpt echt enorm!), ga ik genieten van wat ik maak en proef, komt de liefde in het eten en rust in mijn hoofd en lijf.

Schrijven of lezen:
Tegenwoordig zet ik mijn telefoon uit als ik mijn concentratie nodig heb voor een stuk tekst schrijven of lezen. Zo ook met dit stuk tekst. Ik neem me van tevoren voor dat ik minimaal een uur of anderhalf uur blijf zitten en alleen dat doe. Dus geen mails tussendoor lezen, geen surfen op internet, geen afwasje doen, of stofzuigen. Alleen dat. Daarna mag ik pauze nemen, als ik nog niet klaar ben. Daarna voel ik mij bevredigd. Want ik ben opgeschoten, heb iets bereikt, me ergens in verdiept en iets concreets afgemaakt. Hoe fijn!

Ik ben benieuwd hoe jij focus aanbrengt in je leven. Laat me weten, als je zin hebt.

April 2015

Comments

  1. junda zegt

    Ik merkte dat ik steeds meer met mijn telefoon bezig was, op de bank, voor de tv of naast de krant. Tegenwoordig leg ik m ’s avonds vast op de slaapkamer, zodat ik m pas weer tegen kom om de wekker te zetten voor het slapen gaan. De avonden zijn daardoor rustiger.

    Naar de sportschool gaan en mijn telefoon thuis laten doe ik ook.
    Of een rondje lopen in de buurt om nieuwe winkels te ontdekken en wat kleine boodschappen te doen. Ook zonder telefoon.

    En dat ding op stil zetten als je een afspraak hebt met iemand, zodat je alle focus op het zijn met de ander kunt hebben.

    Mijn nieuwste uitdaging: niet gelijk op de telefoon kijken op het moment dat de ander ‘even naar het toilet gaat tijdens een etentje’ of ‘even naar de keuken loopt om wat te drinken in te schenken’. Dit aangeleerde gedrag is heel vermoeiend, omdat je zo snel wilt schakelen tussen verschillende situaties. Soms lukt het… voelt goed. Soms lukt het niet…. blijven oefenen 🙂

    • Emmie Leenen zegt

      dank je wel voor je boeiende reactie, J! fijn te lezen dat je er zo mee bezig bent, heel herkenbaar voor mij persoonlijk ook. Je tip van de telefoon in de slaapkamer vind ik ook een hele goeie. Ik ga em uitproberen. Misschien hebben anderen die dit lezen wat aan jouw oefening in afstand nemen, in dit bijna noodgedwongen proces van bewustwording, voor ons smartphone bezitters.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *